سال گذشته در روز‌های اربعین حسینی، گروه‌ی سه نفره در شهر شوش و در جوار مقبره دانیال نبی (ع) میهمان مردی بزرگوار به نام عباس فضلی شدند که از بهترین پذیرایی‌ها را برای زائران به جا آورد.
گفتگویی در لحظات وداع بین راوی و این خادم امام حسین (ع) صورت گرفت و امکان تبادل شماره تلفن فراهم شد، اما در طول یک سال گذشته حتی یک تماس کوتاه هم برقرار نشد.
در بیست مرداد ماه امسال، همزمان با آغاز ایام سفر زائران اربعین، پیامکی از عباس فضلی دریافت شد که در آن آمده بود سلام فضلی هستم از شهرستان شوش اگه اومدید برای زیارت خوشحال می‌شم بیاید طرفمون.
این پیام با تمام ارادت و بزرگی، نویسنده را تحت تأثیر عمیق قرار داد و بوی مهمانی امام را مجددا حساند. اگرچه قصد سفر مجدد وجود داشت، اما این دعوت گویی خواب را از سر پراند.
نویسنده در ساعت ۱۹ و ۱۵ دقیقه روز جمعه ۲۶ مرداد ۱۴۰۳ در خیابان تالار بود تا وسیله‌ای برای حمل بهتر کیف‌ها تهیه کند، وسیله‌ای که سال گذشته نیز همراه سفر بود.
سال گذشته هر روز از داخل سفر متن سفرنامه نوشته و برای دوستان روزنامه ارسال می‌کرده که منتشر شد. این سفرنامه کوتاه در نشانی http://esfahanemrooz.ir/?newsid=۸۸۹۰۴۶ قابل مطالعه است.
اکنون با پرچم سلام بر حسین در حرکت است و دعا می‌کند که توفیق همراه‌ی او یاری رسد و زائر حضرت عشق گردد.
