دیابت نوع ۲ و ارتباط آن با اختلال در عملکرد مغشی مشابه مراحل اولیه آلزایمر

دیابت نوع ۲ و ارتباط آن با اختلال در عملکرد مغشی مشابه مراحل اولیه آلزایمر, مطالعههای جدید نشان میدهد که دیابت نوع ۲ میتواند تغییراتی در عملکرد مغز ایجاد کند که شباهت زیادی به مراحل اولیه بیماری آلزایمر دارد. پژوهشگران دانشگاه نوادا در لاسوگاس (UNLV) به بررسی رابطهٔ بین سطح بالای قند خون و عملکرد بخشی از مغز به نام قشر کمربندی قدامی (ACC) پرداختهاند.

این ناحیه مغز نقش کلیدی در پردازش پاداش، حافظه، انگیزه و تصمیمگیری ایفا میکند. نتایج این پژوهش تضعیف عملکرد ACC در مبتلا به دیابت، که این تضعیف میتواند منجر به اختلال در فرآیندهای شناختی شود.بررسیهای قبلی تأیید کردهاند که مبتلا به دیابت نوع ۲ خطر ابتلا به بیماریهای عصبی و روانی، بهویژه آلزایمر، را دارند.

آمارها حاکی از این است که احتمال ابتلا به آلزایمر در افراد دیابتی ۶۵ درصد بیشتر از عمومی است، اما مکانیسم دقیق این ارتباط تا به امروز بهطور کامل روشن نشد بود. این مطالعه جدید سعی کرده است تا این گره را باز کند.در این پژوهش، که نتایج آن در مجله علوم اعصاب منتشر شده است، مشاهد شد که دیابت باعث تضعیف عملکرد قشر کمربندی قدامی میشود و این تضعیم تأثیر مستقیم بر پردازش پاداش و حافظه دارد.

این اختلال میتواند به تحولات مشابه مراحل اولیه آلزایمر در مغز منجر شود و قابلیت یادگیری و لذتبردن از تجربات مثبت را تحت تأثیر قرار دهد.برای درک بهتر این رابطه،انانانان فعالیت مغزی موشهای مبتلا به دیابت را مورد بازدید قرار دادند. یافتههای اولیه نشان داد که موشهای دیابتی شدیدتر از موشهای سالم نشان میدادند.

پس از دریافت پاداش، موشهای سالم êtés و لذت میبردند، اما موشهای دیابتی بهسرعت به جستجوی پاداش بعدی میپرداختند.این رفتار نشان میدهد که دیابت میتواند ضعف در پردازش پاداش توسط مغز ایجاد کند. این نقص میتواند به کاهش لذت از تجارب مثبت و افزایش رفتارهای جبرانآمیز مثل تغذیه یا رفتارهای تکان منجر شود.

به عبارت دیگر، مغز افراد دیابتی بهطور کافی پاداشها را پردازش نمیکند و نگه داشتن تجارب مثبت در حافظه.تحقیقات ادامهیافته نشان داد کهعلت عمده این تغییرات، ضعف در ارتباط بین هیپوکامپ (منطقه مغزی حافظه و مکانیابی) و قشر کمربندی قدامی (ACC) است.

در حالت عادی، این دو منطقه با همکاری یکدیگر اطلاعات مربوط به موقعیت، فعالیتهای جارí و پاداشهای دریافتشده را پردازش میکنند و به مغز کمک میکنند تا é مثبت را بهخاطر بسپارد.اما در مبتلا به دیابت، به دلیل سطح بالای قند خون، این ارتباط دچار اختلال شده و در نتیجه، فرد امکانپذیر لذتکشی کمتر از تجارب روزمره میشود و ممکن است دچار افسردگی نیز گردد.

این نکته بهویژه مهم است چون مسیر ارتباطی بین هیپوکامپ و ACC در مراحل اولیه آلزایمر نیز صدمه میبیند.این نشان میدهد که دیابت میتواند یکی از مهم در تسریع پیشرفت آلزایمر باشد. این میتواند توضیح دهد که چرا مبتلا به دیابت خطر ابتلا به آلزایمر و سایر بیماریهای عصبی دارند.افراد مبتلا به دیابت- ۲ تأکید میشود که از مدیریت سطح قند خون از طریق رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی منظم استفاده کنند.

ż ۹۰ درصد موارد دیابت نوع ۲ ناشی از سبک زندگی ناسالم است، تغییر در میتواند مانع از صدمههای عصبی و شناختی شود.به دلیل اینکه ACC در تنظیم حالات روحی و بیماریهایی مثل افسردگی نقش دارد، نتایج این مطالعه میتوانند در یاف درمانی جدید برای افسردگی و مشکلات شناختی مرتبط با دیابت مؤثر باشند.