اقدامات اولیه و حیاتی هنگام بروز تشنج؛ راهنمای کامل مراقبت از بیمار

اقدامات اولیه و حیاتی هنگام بروز تشنج؛ راهنمای کامل مراقبت از بیمار, وقتی فردی دچار تشنج میشود، سرعت و صحت اقدامات اولیه میتواند در پیشگیری از آسیبهای جدی و حفظ جان بیمار تعیینکننده باشد. شناخت مراحل صحیح مداخله، به ویژه برای خانوادههای بیماران صرعی یا افرادی که در محیطهای پرخطر کار میکنند، از اهمیت بالایی برخوردار است. امنیت محیط و پیشگیری از آسیب ثانویه اولین و مهمترین اقدام، ایجاد محیطی امن برای بیمار است.

باید تمام اشیاء تیز، سخت یا خطرناک از اطراف فرد دور شوند. اگر بیمار در محل خطرناکی مانند لبه استخر، نردبان یا وسط خیابان قرار دارد، با احتیاط و در صورت امکان به مکان امنتری منتقل شود.

محافظت از سر و آزاد نگه داشتن مجرای تنفس سر بیمار را با یک لباس نرم، بالشتک یا دستان خود روی یک سطح صاف و نرم قرار دهید تا از ضربه مغزی جلوگیری شود. لباسهای تنگ گردن، کراوات، شال یا دکمههای یقه را باز کنید تا تنفس راحتتر شود. اگر بیمار دندانهای خود را محکم فشرده است، هرگز انگشت یا اشیاء سفت (مانند چम्मچ) را در دهان او نگذارید؛ این کار میتواند منجر به شکستن دندان، زخم دهان یا گیر کردن شیء در گلو شود.

وضعیت جانبی (وضعیت ریکاوری) برای جلوگیری از خفگی به محض اینکه تشنجهای تونیک-کلونیک (حرکات تکانیدار) متوقف شد، بیمار را به آرامی به یک طرف بکشانید (وضعیت ریکاوری).

زمانبندی نوبت و زمان درخواست کمک اضطراری مدت زمان تشنج را با دقت ثبت کنید. اگر نوبت تشنج بیش از ۵ دقیقه طول کشید، یا بلافاصله پس از پایان نوبت اول، نوبت دومی آغاز شد (وضعیت استاتوس اپیتیکوس)، یا اگر بیمار پس از پایان تشنج دیر بیدار نشد، دچار سختی تنفس شد، زخمی شد، باردار است یا تشنج در آب رخ داده، بلافاصله با شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.

اقدامات ممنوعه که باید از آنها پرهیز کرد ریختن آب، عرقسوس یا هر مایع دیگری در دهان بیمار در حین بیحسی. مهار کردن حرکات تکانیدار با زور. دهان کردن بیمار به زور برای جلوگیری از گاز گرفتن زبان (خطر زخم و شکستن دندان). دادن دارو یا غذا بلافاصله پس از تشنج. مراقبتهای پس از تشنج و پیگیری پزشکی پس از بیدار شدن، بیمار معمولاً دچار خستگی، سردرد، گیجی یا سردرگمی موقت میشود (فاز پس از نوبت).

نظیم درمان دارویی، امری اجتنابناپذیر است.

طبق نظر متخصصان، تشخیص قطعی صرع نیازمند بررسیهای دقیق و تکرار نوبتها است، بنابراین خوددرمانی یا قطع خودسرانه دارو عواقب وخیمی دارد.