فسیل لارو ۵۲۰ می‌لیون ساله راز‌های منشأ بندپایان را فاش کرد

نزدیک به نیم‌میلیارد سال پیش در منطقه‌ای که امروزه استان یوننان در چین است، یک لاروی کوچک در گل گیر افتاد. صدها می‌لیون سال بعد، این لارو مجددا ظاهر شده و اطلاعات تازه‌ای درباره تکامل بندپایان به دست محققان داده است.

یوتی یوانشی نامی است که بر این فسیل گذاشته شده که به سختی با چشم غیر‌مسلح قابل دیدن است و تقریبا به اندازه یک دانه خشخاش می‌رسد. این فسیل به خوبی حفظ شده تا جایی که اسکلت بیرونی آن تقریبا کاملا دست‌نخورده مانده و حتی خطوط کلی اندام‌های داخلی‌اش نیز از طریق می‌کروسکوپ قابل مشاهده است. محققان دانشگاه دور‌هام که این فسیل را بررسی کرده‌اند، توانسته‌اند به ویژگی‌های مشترک بین بندپایان باستانی و مدرن پی ببرند که برخی از آن‌ها نشان می‌دهد چگونه بندپایان به موجودات پیچیده‌تری تکامل یافته‌اند.

پژوهشگران دریافتند که یوتی یوانشی که در دوره انفجار کامبرین (دوره‌ای که گروه‌های اصلی حیوانات در فسیل‌ها ظاهر شدند) وجود داشته، ویژگی‌های مشترکی با بندپایان امروزی مانند خرچنگ‌ها و کرم‌های مخملی دارد. نتایج این پژوهش در مجله منتشر شده است. محققان در مقاله خود بیان کرده‌اند موقعیت تکاملی ژرف یوتی یوانشی… تغییراتی را در آناتومی درونی این حاضر مشخص می‌کند که علت ظهور و تنوع بندپایان شده است.

در حالی که بسیاری از فسیل‌های حفظ شده در محیط‌های گل‌آلود، همانند سازند یوانشان که یوتی یوانشی در آن کشف شده، با فشرده‌سازی مسطح روبرو می‌شوند، این فسیل به صورت سه‌بعدی باقی مانده و بررسی آن را آسان‌تر کرده است.

تجزیه‌وتحلیل فسیلی که ریشه بندپایان‌ها را نشان می‌دهد

محققان با بررسی این فسیل بلافاصله تشخیص دادند که یوتی یوانشی یک لوبوپودی است. لوبوپودی‌ها گروه‌ی از بندپایان منقرض‌شده با بدن دراز و پاه‌ای بلند بودند. در میان هریک از بیست قسمت بدن این موجود، یک جفت لوبوپود وجود دارد و این قسمت‌ها نیز به مرور زمان از جلو تا پشت بدن کوتاه‌تر می‌شوند.

اگرچه بافت نرم بدن این موجود حفظ نشده است، خطوط کروی‌شکل مشخص می‌کند که یک چشم در هر طرف سر آن وجود داشته اما مشخص نیست آیا این چشم‌ها مرکب بوده‌اند یا خیر. این موجود دارای یک استومودئوم (پیش‌ساز دهان) بوده اما مقعد نداشته است؛ به همین دلیل باید از طریق استومودئوم هم غذا می‌خورد و هم مواد زائد را دفع می‌کرد.