با تائید صلاحیت شش نامزد ریاست‌جمهوری توسط شورای نگهبان، دوره تبلیغات انتخاباتی آغاز شد و نامزد‌ها کارنامه و برنامه‌های خود را ارائه می‌دهند. در این پانزده روز، شعار‌ها و قول‌ها بیش از پیش در معرض دید مردم قرار می‌گیرد و احتمالا برخی نامزد‌ها به شهر‌ها و استان‌ها از جمله اصفهان سفر خواهند کرد.
در طول سیزده دوره انتخاباتی قبل، کاندیدا‌های گوناگون به اصفهان سفر کرده و قول‌هایی از جمله پروژه‌های عمرانی، زیربنایی، اقتصادی، مسکن، زیست‌محیطی و احیای زاینده‌رود داده‌اند. اما بسیاری از این وعده‌ها محقق نشد و چالش‌های زیست‌محیطی اصفهان در دو دهه اخیر تشدید شده است.
هر دولتی که بر سرکار آمد وعده احیای زاینده‌رود داد، اما یا فرا‌موش شد یا با تصمیمات نادرست، وضعیت رودخانه بدتر شد. یک دولت آب زاینده‌رود را به صنعت یزد منتقل کرد، دیگری به کرمان برد و دولت دیگر حق پایین‌دستان را به بالادستان‌ها واگذار کرد که باعث آسیب به تالاب گاوخونی، کشاورزان و زیست‌محیط شد.
در دولت سیزدهم نیز با وجود تلاش‌های استان و حمایت رئیس‌جمهور، وزارت نیرو نتوانست وعده‌های داده شده را محقق کند. نزدیک به ۱۱۴ روز از وعده وزیر نیرو برای پمپاژ آب از کوهرنگ می‌گذرد، اما این قول در حد سخن مانده و سد زاینده‌رود خالی است در حالی که سده‌ای دیگر لبریز شده‌اند. برداشت‌های غیر‌قانونی در بالادستهمچنان ادامه دارد.
در آستانه تابستان، قطع آب شرب در برخی مناطق اصفهان، خاموشی برق صنایع و توقف چرخ‌های تولید، نتایج بی‌تدبیری وزارت نیرو است. مردم اصفهان باید از نامزدهای مسافری به اصفهان مطالبه کنند که حق آب گرفته شده در بیش از بیست سال گذشته را بازگردانند و ضمانت اجرایی برای تحقق وعده‌ها ارائه دهند.
قطعا اصف‌هانی‌ها به کسی رأی می‌دهند که علاوه بر تکمیل پروژه‌های آبی باقی‌مانده، بتواند حکمرانی صحیح بر حوضه زاینده‌رود برقرار کند و وزیری را به وزارت نیرو بیاورد که اراده تحقق وعده‌های رئیس‌جمهور را داشته باشد، نه کسی که دست‌به‌دست بگذارد تا در بالادست آب برداشت شود و در پایین‌دست در گل بنشینند.