مطالعه آمریکایی: مصرف دیپ با چیپس کالری بین‌وعده را ۷۷ درصد افزایش می‌دهد

بین‌وعده‌ها به‌طور می‌انگین نزدیک به یک‌چهارم کالری روزانه اکثر افراد را تامین می‌کنند. با توجه به این موضوع و شیوع اضافه‌وزن، دانشمندان آمریکایی در یک مطالعه تازه بر روی مصرف معقولانه بین‌وعده‌ها تمرکز کرده‌اند. این تحقیق بر روی نوعی سس به نام دیپ متمرکز شده که بر اساس نتایج، باعث افزایش قابل‌توجه کالری مواد غذایی نظیر چیپس می‌شود.

مطابق نتایج به‌دست‌آمده، مصرف همزمان چیپس و سس دیپ، کالری دریافتی را تا ۷۷ درصد افزایش می‌دهد. نکته مهم این است که در مصرف سس‌های معمولی، سس روی غذا ریخته می‌شود، اما در مصرف دیپ که به آن سس غوطه‌وری نیز می‌گویند، غذا درون سس فرو می‌رود.

پژوهشگران با شگفتی دریافتند که صرف‌نظر از وجود دیپ، افراد مقدار ثابتی از چیپس را مصرف می‌کنند. در نتیجه، اضافه کردن دیپ به بین‌وعده می‌تواند کالری دریافتی را به می‌زان قابل‌توجه‌ی بالا ببرد. نتایج این مطالعه در ژورنال منتشر شده است.

تأثیر دیپ بر کالری بین‌وعده

در این مطالعه، ۴۶ نفر بزرگسال شرکت داشتند. آن‌ها در دو نوبت به مرکز آزمایش مراجعه کردند. در هر نوبت، ۷۰ گرم چیپس با طعم خامه‌ترش (نزدیک به ۲.۵ وعده) برای آن‌ها سرو شد که در برخی موارد یک‌سوم فنجان دیپ خامه‌ترش در کنار آن قرار داشت. شرکت‌کنندگان می‌توانستند هرچقدر که می‌خواستند از این بین‌وعده بخورند.

سپس می‌زان مصرف آن‌ها اندازه‌گیری شد. دانشمندان تمام جلسات را به‌صورت ویدیویی ضبط کردند تا تعداد گاز‌ها به غذا و زمان فعال خوردن شرکت‌کنندگان نیز مشخص شود. از این داده‌ها برای محاسبه پارامتر‌هایی نظیر شدت خوردن و اندازه گاز استفاده شد.

نتایج نشان داد که اضافه کردن دیپ باعث می‌شود اندازه گاز‌ها بزرگ‌تر شود و در نتیجه مصرف چیپس و دیپ افزایش یابد. به‌طور می‌انگین، شرکت‌کنندگان ۳۴۵ کالری چیپس و دیپ مصرف کردند، در حالی‌که می‌زان مصرف چیپس بدون دیپ ۱۹۵ کالری بود.

پژوهشگران می‌گویند که مصرف بیش‌تر دیپ و چیپس ربطی به شدت خوردن ندارد. یعنی افزایش اندازه گاز‌ها در زمان مصرف دیپ تنها عاملی است که باعث می‌شود افراد بتوانند به‌راحتی کالری بیش‌تری دریافت کنند.

این اولین بار بود که یک آزمایش تأثیر عامل بیرونی روان‌کننده، همانند دیپ، بر پردازش دهانی غذا بررسی می‌شد.

با اینکه بین‌وعده‌ها یکی از بخش‌های مهم رژیم غذایی روزانه هستند، درک دانشمندان از آن‌ها همچنان محدود است. درک حرکات افراد در زمان مصرف بین‌وعده‌ها برای مقابله با مشکلاتی نظیر پرخوری و چاقی حیاتی است.

پژوهشگران این مطالعه تازه معتقدند که یافته‌هایشان راه را برای بررسی بیش‌تر تأثیر ویژگی‌های فیزیکی غذا‌ها بر حرکات ما در زمان غذا خوردن و ورودی انرژی باز می‌کند. آن‌ها نظر دارند که با کاهش نرخ مصرف غذا در هر وعده می‌توان ورودی کالری را کاهش داد، بدون اینکه لذت غذا خوردن از بین برود.