امروز در فضا: یوهان انکه درگذشت

26 آگوست 1865 «یوهان انکه»، ستاره‌شناس آلمانی قرن نوزدهم درگذشت. او فردی می بود که دوره ستاره دنباله‌دار انکه را مقداری بیشتر از سه سال گمان زد که مختصر‌ترین دوره یک دنباله‌دار شناخته شده است.

این دنباله‌دار برای اولین بار در سال 1786 توسط «پیر مچاین» زمان جستجوی دنباله‌دارها در منطقه دلو در آسمان کشف شد. مچاین او گفت که این دنباله‌دار با مشاهده از طریق تلسکوپ نسبتاً درخشان به‌نظر می‌رسد و دم کم‌نور و باریکی را به نمایش می‌گذارد.

دومین کشف این دنباله‌دار توسط «کارولین هرشل» در طی یک رصد معمولی از دنباله‌دارها در سال 1795 انجام شد. برادر او، «ویلیام هرشل» ادعای کارولین را به شدت قبول کرد و او گفت که می‌تواند آن را با چشم غیرمسلح ببیند. سومین کشف این دنباله‌دار هم توسط «ژان لوئیس پونز» در سال 1805 انجام شد.

به جستوجو نظر ژان لوئیس پونز، که مشکوک می بود یکی از سه دنباله‌دار کشف‌شده در سال 1818، همان دنباله‌داری باشد که قبلاً توسط او در سال 1805 کشف شده‌ می بود، انکه اغاز به محاسبه عناصر مداری این دنباله‌دار کرد. او درنهایت اولین کسی می بود که تشخیص داد دنباله‌دارهایی که در سال‌های 1786، 1795 و 1805 کشف شدند، همه یک دنباله‌دار می باشند.

دنباله‌دار انکه، به نام او نام‌گذاری شد و به این علت یکی از معدود دنباله‌دارهایی است که به نام کاشف نام‌گذاری نشد. بلکه به نام فردی که مدار را محاسبه کرده‌ است، نام‌گذاری شده‌ است. بعدها این دنباله‌دار به‌گفتن منشاء بارش شهابی ثوری شناخته شد.

فکر بر این است که هسته دنباله‌دار انکه به قطر چند کیلومتر (نه لزوماً گرد) است و عمدتاً از یخ آب مخلوط با غبار راه اندازی شده‌ است. با نزدیک‌شدن‌ به خورشید، هسته گرم می‌شود و مقدار چند تن در ثانیه غبار و گاز را ترجیحاً از سمت خورشید آزاد می‌کند.