. با تلاش اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان و پشتیبانیهای مالی و معنوی اتاق با زرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی، خورش ماست اصفهان با در یافت نشان جغرافیایی بینالمللی در فهرست آثار ناملموس یونسکو به ثبت جهانی رسید. نشانی که از گز اصفهان به این خوراک زرینفام اصفهانی رسید. خورش ماست به عنوان پیشغذای سنتی اصفهان، یکی از جذابیتهای گردشگری این شهر شده و احتمالا کمتر گردشگری است که پا به اصفهان گذاشته باشد و در کنار بریان و دوغ و گوشفیل از لذت خوردن آن نصیب مانده باشد.
هر یک از این خوراکیها و غذاها بخشی از میراث ناملموس این دیار است که نشانی از هویت، تا ریخ و فرهنگ آن دارد و میتوان در جذب گردشگر روی آنها سرمایهگذاری کرد؛ اما متأسفانه در سالهای گذشته از آن منفعت در ستی برده نشده و از ظرفیت گردشگری خوراک و غذا در اصفهان برای رونق این صنعت غافل بودهایم. احتمالا اصفهان را نباید تنها به آثار تا ریخی ملموسش شناخت و همه بار گردشگری را بر دوش آن گذاشت. در اینجا میتوان از ظرفیت غذاهای محلی اصفهان هم به رهبرداری کرد. استان اصفهان با ثبت ۱۹ غذا و ۱۲ توانایی پخت غذا در فهرست میراث ناملموس کشورمان و تعداد زیادی غذا و خوراک که در هیچ کجا ثبت نشده یا ناشناخته مانده، از استانهای پیشرو در این بخش است.
احتمالا کمتر اصفهانی است که طعم بریان (بریون)، کالهجوش، اشکنه، حلیم با دمجان، قیمه ریزه نخودچی، گوشت و لوبیا، گوشت و عدس، نخودآب، کلهگنجشکی، ماش و قمری، کوفته شوید با قالی، یخمهترش، تا سکباب اصفهانی، کباب مشتی، زیره اصفهانی، به پلو اصفهانی، خورش مرغ و آلوچه، خورش ماست، کاچی هفت دخترون (بیبی حور)، گز، پولکی و دوغ و گوشفیل را نچشیده باشد یا در کودکی در سفرههای خانه پدری نخورده باشد. اما چرا اکنون دیگر این غذاها کمتر در سفره مردم اصفهان دیده میشود یا دستور پخت برخی از آنها به کلی از ذهن خانوادهها فراموش شده است. کمتر رستورانی را هم در اصفهان میتوان یافت که همه این غذاها و خوراکیها را سرو کند.
غذاهایی که هر یک جذابیت خاص خود را داشته و دارد و میتواند به اقتصاد گردشگری اصفهان پشتیبانی کند، چون گردشگر در هر شرایط اقتصادی میل به غذا دارد و چه بهتر که غذاها با طعمهای تازه را تجربه کند. تواناییهایی که این روزها در تعداد بسیاری از شهرهای دنیا به یکی از شاخههای گردشگری تبدیل شده و انگیزهای شده برای آشنایی با فرهنگ میزبان و ثبت خاطرهای به یادماندنی از مقصد. نگاه درست به گردشگری خوراک با وجود این تنوع و ظرفیت بالا میتواند به گسترش و رونق گردشگری استان پشتیبانی کند و نشانهای بارز از فرهنگ و سنت اصیل اصفهان باشد. از نظر دیگر، بخش خصوصی و به اختصاص هتلها و رستورانها هم میتوانند به برندسازی غذاها و خوراکهای اصفهان پشتیبانی کنند. برگزاری رویدادها و جشنوارههایی در این خصوص نیز به ترقی جایگاه فرهنگ غذاهای سنتی اصفهان و ترویج و تشویق خانوادهها به پخت آنها کمک خواهد کرد.
از آنجا که یکسوم از هزینه گردشگر صرف غذا میشود و بخشی از در آمد صنعت گردشگری به این صنعت برمیگردد، ملزم است بین این دو صنعت ربط به تری برقرار شود. دستگاههای متولی همچون میراث فرهنگی هم باید به عنوان حمایتکننده، ضمن شناخت و آموزش خوراکها و غذاهای متنوع و سنتی اصفهان، بستر لازم را برای رونق این بخش فراهم کنند.