مکانهای گفتگو محور: معماری فضا برای شنیدن و گفتن در شهر مدرن

مکانهای گفتگو محور: معماری فضا برای شنیدن و گفتن در شهر مدرن

مکانهای گفتگو محور معماری فضا برای شنیدن و گفتن در شهر مدرن, پس از پایان مراسم رونمایی از کتاب باغ و پرنده در خانه صفوی، با جمعی از دوستان هنرمند وارد گفتگویی شدیم که از آثار رضوان صادقیزاده تا تجربیات شخصی ما در حوزه هنر و اقتصاد هنر امتداده داشت. در لحظه خروج از این مجموعه تاریخی،تصویری از بخشی از خانه صفوی ثبت کردم که در آن فضای ایدهآل برای نشست و گفتگوی دوستان ترسیم شده بود.

مکان، تنها بستر فیزیکی نیست؛ بلکه میتواند زمان و کیفیت گفتگو را شکل دهد. برخی فضاها را در اختیار قرار میدهند، برخی دیگر جهتدهی میکنند و برخی انگیزه گفتن و شنیدن را بیدار میسازند.

در شهری که شهروندان در گفتگو مینشینند و به سخنان یکدیگر گوش میدهند، تحولات بزرگ رخ میدهد. یکی از آسیبهای عمده دوران معاصر، ناتوانی از شنیدن یا گفتن است. هر بهانه شهری که این فرصت را فراهم آورد تا سخنان دیگران بشنود و اظهار نظر کند، حداقل یک فضای مدرن و چندصدا محسوب میشود. گویا پیش از مدرنیته، فضاهای ادبی و هنری منولوگمحور بودند، اما امروز تمام تلاش بشریت متجه یافتن مکانهای دیالوگمحور است.

انسان امروز دریافته است که پناه بردن به فضاهای سنتی و طبیعی، به او آسایش میبخشد و حوزه شنیدن را باز میسازد. طراحی بر پایه این دو اصل، حداقل تضمینکننده فضاهای شنیداری خوب است و اگر شنیداری برقرار باشد، بهترین بستر برای گفتگوهای سازنده فراهم میشود.