به گزارش اصفهانیا شب بیستوهفتم آبان ماه سال ۱۴۰۵ فرصتی استثنایی برای علاقهمندان به نجوم فراهم آورده است چرا که بارش شهابی لئونید به اوجیت خود میرسد و پدیدههای آسمانی دیگر همزمان رخ میدهند.
بر اساس اطلاعرسانی سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، این بارش شهابی از پانزدهم آبان تا نهم آذر فعال است و زمان اوج وقوع آن از ساعت ۲۳۲۱ شب چهارشنبه تا ۰۶۰۹ صبح روز بعد برآورد شده است. نرخ ساعتی سرسویی ZHR حدود ۱۵ تخمین زده شده اما با در نظر گرفتن شرایط واقعی آسمان اصفهان، انتظار میرود تا ۱۴ شهاب در ساعت رصد گردد. نکته کلیدی این است که در حدود ساعت ۰۶۰۰ صبح، چرخش زمین شهر اصفهان را در زاویه بهینهای در برابر جریان شهابها قرار میدهد تا تعداد نمونههای عمودی و پرشور به حداکثر برسد. در ساعات دیگر، شهابها با زوایای مایلتر وارد لایههای جوی شده و شاید کمتر به چشم بیایند.
ماه در فاز تربیع اول و در صورت فلکی دلو قرار دارد اما ساعت ۰۰۴۵ غروب میکند و هیچ تداخلی در رصد ایجاد نخواهد کرد. در کنار این رویداد، سیاره عطارد نیز در شب بیستوهفتم آبان به بزرگترین جدایی شرقی از خورشید میرسد و در قدر منفی ۰.۴ میدرخشد. با این حال، به دلیل ارتفاع پایین در آسمان اصفهان و غروب زودهنگام، رصد آن به چالش خواهد بود. مدار عطارد همیشه نزدیک خورشید است و تنها در چند هفتهای از هر سه تا چهار ماه برای مشاهده در دسترس قرار میگیرد.
همزمان خوشه ستارهای مشهور پلیاد یا ۴۵ در صورت فلکی ثور جای گرفته و از ساعت ۱۸۰۳ تا ۰۵۵۶ قابل رصد است. این خوشه در نیمهشب به ارتفاع ۸۱ درجه از افق جنوبی میرسد و با قدر ۱.۳ حتی با چشم غیرمسلح قابل دیدن است. استفاده از دوربین دوچشمی یا تلسکوپ جزئیات غنیتری از ساختار این گروه ستارهای جوان را آشکار میسازد. هر شب پس از اوج، زمان رسیدن به بالاترین نقطه حدود چهار دقیقه زودتر میشود.
همافزایی این پدیدهها در یک شب منفرد، تصویر را برای عکاسان و رصدگران آسمان شب بسیار جذاب میسازد. ترکیب جریان شهابهای لئونید، حضور خفیف عطارد در افق غربی و درخشان بودن پلیاد در جنوب، ترکیبی نادیدهنگرفته شده از پویاییهای منظومه شمسی و کهکشان را در یک نگاه واحد ارائه میدهد. انتخاب مکانهای دور از آلودگی نوری، صبر برای تطبیق چشمان با تاریکی و داشتن تجهیزات ساده رصد، شانس ثبت لحظههای ماندگار را چندبرابر میکند.
در پایان، آسمان اصفهان در این شب نشان میدهد که نجوم تنها علم رصد نیست، بلکه دروازهای است به درک مکان زمین در جهان وسیع. هر شهابی که میسوزد، خاطرهای از کهکشان مادر است و هر ستارهای در خوشه پلیاد، فصلی از تاریخ کهکشان را روایت میکند. این شب، یادی است از اینکه نگاه به بالا، همواره پر از شگفتیهای نوین است.
