تلسکوپ فضایی جیمز وب تصاویر بی‌نظیر از هربیگ-هارو ۲۱۱ منتشر کرد

تلسکوپ فضایی جیمز وب تصاویر بی‌نظیر از هربیگ-هارو ۲۱۱ منتشر کرد

به گزارش اصف‌هانیا، تلسکوپ فضایی جیمز وب متعلق به ناسا منظره‌ای با تفکیک فوق‌العاده از پدیده هربیگ-هارو ۲۱۱ ( 211) ثبت کرده است. این پدیده یک جریان جت دوقطبی است که با سرعت بسیار بالا در فضا حرکت می‌کند و در فاصله تقریبا هزار سال نوری از زمین در صورت فلکی برساووش قرار دارد. این ویژگی باعث شده تا یکی از نزدیک‌ترین جریان‌های خروجی ستاره‌ای جوان به زمین محسوب شود و هدف ایده‌آلی برای رصد‌های تلسکوپ وب باشد.

هربیگ-هارو چیست و چگونه شکل می‌گیرد

هربیگ-هارو (HH) نواحی نورانی اطراف ستاره‌های تازه متولدشده هستند. این پدیده زمانی به وجود می‌آید که باد‌های ستاره‌ای یا جریان‌های خروجی گاز ستاره‌ها امواجی شوکی شکل می‌دهند که با سرعت بالا با گاز‌ها و غبار اطراف ستاره برخورد می‌کنند. تصویر جدید تلسکوپ جیمز وب ناسا از HH 211 جریان خروجی یک پیش‌ستاره کلاس ۰ را آشکار می‌کند که شبیه به خورشید ما در دوران اولیه حیات خود بوده، زمانی که تنها چند ده هزار سال سن داشته و جرمی معادل هشت درصد جرم خورشید امروز داشته است. این پیش‌ستاره در نهایت به ستاره‌ای مانند خورشید تبدیل خواهد شد.

تصویربرداری در نطقه فروسرخ روش قدرت‌مندی برای مطالعه ستاره‌های نوپا محسوب می‌شود، زیرا این ستاره‌ها همیشه در لایه‌های ضخیم گاز‌های ابر مولکولی اطراف خود پنهان‌اند. امواج فروسرخ از این گاز‌ها و غبار‌ها عبور می‌کنند و اجسام هربیگ-هارو را برای رصد با ابزار‌های پیشرفته جیمز وب هدف‌های ایده‌آل می‌سازند. گاز‌های برانگیخته نور فروسرخ منتشر می‌کنند که وب می‌تواند با استفاده از آن‌ها نقشه‌ای دقیق از ساختار جریان خروجی تهیه نماید.

جزئیات تصویر بی‌نظیر جیمز وب

این تصویر مجموعه‌ای از امواج شوک را به سمت پایین-چپ و بالا-راست نشان می‌دهد. همچنین می‌توان جت دوقطبی نازکی را مشاهده کرد که این شوک‌ها را ایجاد کرده است. وضوح این تصویر پنج تا ده برابر بیش‌تر از تصاویر قبلی HH 211 است. بررسی جت داخلی نشان می‌دهد که این پیش‌ستاره احتمالا در حال تبدیل شدن به یک سیستم ستاره‌ای دوگانه است.

امواج شوک در قسمت راست تصویر از ما دور می‌شوند و امواج شوک قسمت چپ تصویر به ما نزدیک می‌شوند. دانشمندان با استفاده از داده‌های جیمز وب دریافته‌اند که سرعت جریان‌های این جرم فضایی نسبت به پیش‌ستاره‌های تکامل‌یافته‌تر با همین نوع جریان خروجی کند‌تر است. آن‌ها متوجه شده‌اند که سرعت جریان‌های داخلی تقریبا هشتاد تا صد کیلوم‌تر بر ثانیه می‌باشد. اخترشناسان به این نتیجه رسیده‌اند که خروجی ستاره‌های بسیار جوان، مانند HH 211، اکثرا از مولکول‌ها تشکیل شده است، زیرا سرعت نسبتا پایین امواج شوک انرژی لازم برای شکستن مولکول‌ها و تبدیل آن‌ها به اتم‌ها و یون‌ها را ندارد.