یکی از اقدامات مهم پلیس انتظامی استان اصفهان در سال گذشته اجرای طرح محلهمحور بوده که در آن پلیس به دستگیری مجرمان در حوزههای مختلفی از جمله معتادان متجاهر، خردهفروشان مواد مخدر و سرقت پرداخته است. در جدیدترین آمار اعلام شده، در سال ۱۴۰۲ بی تن مواد مخدر کشف شده و دستگیری، انهدام باندهای مواد مخدر و جمعآوری معتادان متجاهر در استان اصفهان ۴۱ درصد افزایش داشته است. این آمارها اگرچه روال افزایشی دارند، اما نمیتوان به طور کامل آنها را یک مسئله مثبت تلقی کرد، زیرا دستگیری مجرمان بهتنهایی عامل کامل برای کاهش وقوع جرم محسوب نمیشود و نیازمند همکاری سایر دستگاههاست. همانطور که مشاهده میشود، برخی از مجرمان یادشده برای چندمین بار دستگیر میشوند و تکرار جرم برای آنها امری عادی شده، اما دلیل عدم انتصاف آنها باید در چگونگی احکام بازدارنده جرائم جستجو شود.
پلیس ماموریت خود را که کشف و دستگیری است انجام میدهد، اما در ادامه این مجرمان باید در چرخه قضاوت با آن حجم بالا و سنگین پروندهها قرار گیرند و سپس بر اساس جرم و حکمشان به زندان، مراکز ماده ۱۵ یا ۱۶ منتقل شوند. در این مراکز و زندانها نیز افتجا و محدودیت پذیرش مانع از امکان نگهداری همه این افراد شده و ناچار پس از مدتی کوتاه به میانجامعه بازمیگردند. آنها مجددا توسط پلیس دستگیر شده و در این چرخه باطل گیر میکنند، که این نیرو و انرژی پلیس است که به سادگی هدر میرود، در حالیکه باید صرف امور مهمتر و کشف و کنترل جرائم بزرگتری شود که در جامعه ما رو به افزایش است. حتی نقشی که پلیس در پیشگیری از وقوع جرائم دارد نیز بسیار پررنگ است، اما شاهدیم که توان آن به سادگی در این چرخه معیوب گرفته میشود.
به این دلیل ضروری است نخست اقداماتی برای بازدارندهتر شدن جرائم در سطح کلان انجام شود و در ادامه سقف پذیرش و نگهداری مجرمانی که باید از نعمت زندگی در جامعه محروم شده و آلودگی کمتری برای آن تشکیل دهند، افزایش یابد. دو زندان و مرکز ماده ۱۶ برای استان اصفهان کافی نیست و منفعتگیری از وثیقه برای آزادی مجرمان یا پایبند الکتریکی بهآنچه باید و احتمالا نمیتواند به کاهش جرم در شهر و استان ما پشتیبانی کند.
در عوض، منفعتگیری از ظرفیتهای گوناگون همانند شهرداری، فرمانداری، استانداری، سپاه، ارتش، حوزههای علمیه و سایر نهادهای فعال استان با بهرهگیری از ذخایر مالی یا زیرساختی آنها میتواند به قرنطینه کردن مجرمان برای زمانی که لازم و کافی است، کمکی واقعی کند.
احتمالا دیگر زمان بهانه کردن کمبود بودجه و انتظار برای اعتبارات ملی به پایان رسیده باشد و زمان آن فرا رسیده که این مشکل را با پشتیبانی یکدیگر و درون استان حل کنیم.

